Saturday, December 31, 2016


                                                               «αισθήματα των πεθαμένων τόσο λίγο εκτιμηθέντα» 
                                                                                                                             Κ. Π. Καβάφης

πηγάδι ζωής ανεκπλήρωτης· γνωρίζαμε λίγο πολύ το μάστορα, μεθόδους, κάπως το μυστρί, λίγο πολύ και την διάμετρο. κάτι θα αλλάξει λέγαμε, να και ζάχαρη ανακούφισης, η κυριακάτικη βόλτα. κουφοί στις καθημερινές σκαλωσιές, στον γδούπο του ονείρου σου μπετόν. πηγάδι αγχόνη σε αποτελείωσε, αν δεν το είδατε ρωτήστε τα μάτια της στον ρόνγχο. πέρασε καιρός, κάπως σκεφτήκαμε, λίγο διαβάσαμε, κάτι καταλάβαμε. μετά· πολύ μετά. να ζήσουμε τώρα μ΄ αυτό το κάτι, πώς;

Απρίλιος 2015



Thursday, December 15, 2016

Τίποτα Αδιανόητο


Όταν οι επαναστάτες
χρήσιμoυς κοινωνιολογικά
τους μεγιστάνες θεωρούν,
άστατες απάτες
–πλούσιες οι αιτίες–
μύθους βίου εκτελούν


μα εμάς αιμορραγούνε.




Tuesday, December 13, 2016

Εκ μυχίων


Χαϊδεύω την εξουσία
την pen/εύω
χάι στην σέλα της ειπε/ύω.

Κι αν σε λόγια, αφές, γραφές
«αίρε/συ» ακούτε να της λέω
πιστέψτε με, αρεστή
ρευστή μ/αγεία, σε
complyμέντα ε/ποιμέν/ω.
«Χαίρε εσύ αγία»
βελ/άσματα επ/οιστρ/ατεύω,
β/ωμό αλήθειας τιθασεύω.



Sunday, December 11, 2016

Στο κέντρο ακριβώς


αποθεώνει 
την μυθοποιημένη αβαν-γκαρντ του χθες

αποθεώνει 
και το κατεστημένο που περιθωριοποιεί 
την αβαν-γκαρντ του σήμερα



Wednesday, November 23, 2016

Αφοριστική Καταγγελία

Για τα παιδιά των οικογενειών που πλούτισαν μέσω (και μέσο) της κλεπτοκρατίας πασοκ· για αυτά τα περήφανα νιάτα που ανεμίζουν αριστερές σημαίες με τον Μπαντιού στις ιδρωμένες από αγώνες μασχάλες, ένα τόσο δα ελπίζω, αυτή η Λάικα η κρεμασμένη στον λαιμό να μην είναι αγορασμένη από το χαρτζιλίκι του μπαμπά και της μαμάς, από το λαϊκό προσκύνημα και στέρημά τους... (και κάτι άλλο: η άγνοια τους περί οικογενειακής ιστορίας κάπου σαν αρνητικό να αποτυπωθεί στην επανάσταση που φωτογραφίζουν κάθε μέρα, το άλλοθι της αθωότητάς τους να θρυμματιστεί.)


Sunday, November 6, 2016

Πλεονάσματα Γευμάτων

Φιλοξενούνται στη Λεύγα 09 (12/07/2012)




Πλεονάσματα Γευμάτων

1.



αστών παϊδάκια 


ρεύονται μπαϊράκια
 

επανάστασης αμνών




2.

φαγοπότι αστάκια


αστακοί αστειάκια





3. Διαλεκτικό



έμβασμα στέρησης


έδεσμα ταίρι της





4. Συνθήκη



λευκά τραπεζόμαντηλα


λαϊκά ποτά υπερτιμημένα




5.



συμπόσιο


 συν πόση πόση!






6.

 Ξεθεωμένη Αφθονία

ρουτίνα το ξεκοκάλιασμα


κουρτίνα η μασέλα




Thursday, November 3, 2016

The Subject in History

                                                  Στην Ι.Λ.

Το φέσι των Οθωμανών.
Το φέσι των Αμερικανικών αδελφοτήτων.

Η ιστορία κάποιων Ελλήνων
σαν μειονοτήτων
σιδερώνεται με καπελώματα.
Στην σκιά τους η τσάκιση
βαθειά στα μάτια βυθισμένη
κάτι σαν τεθλασμένο γκρίζο.

Η πολιτική της αφομοίωσης.
Τα αισθήματα της αγωγής της.


ΙΙ. 

Η ώρα του ιστορικού.
Ανίχνευση ραγισμένης όψης.
Πλάγιο φωτογραφίας προφίλ,
μουσκεμένα μούχλα αρνητικά.
Μισόλογα εαυτού 
–βεβαιότητα μαζί και απορία–
μια προφορική ιστορία
διαποτισμένη διάσπαση.
Ημερολόγια, αποτυπώματα 
ιδρωμένης παλάμης.

Η υγρή υλικότητα του αρχείου.
Ψηλαφίζεις, αφουγκράζεσαι, καταδύεσαι.
Γυρίζεις σελίδα. Στα ρεύματα του φύλλου,
αρχιτεκτονικές αισθημάτων
αποζητούν υποβρύχια αφήγηση. 




Wednesday, October 19, 2016

της μετάφρασης

light the night

ανοικτή εν νυκτί
φως βραδύ
σκοπιά σκοτεινή
απαλή νυχτόβια


λάμψη νυχτερίδα


Wednesday, October 5, 2016

Waiter

Collage, mid 1990s (YA@)



λογοτεχνία,
ένστολης ταυτότητας
adult angst, βλέπεις;


Saturday, October 1, 2016

Αυτοβιογραφικό Θραύσμα

Την δεκαετία του 1990, όταν για διάφορους λόγους δεν ήταν δυνατόν να ταξιδέψω πουθενά, η φαντασία πίεζε να ταξιδέψει. Συνέπιπταν και τα σκληρά χρόνια του διδακτορικού τότε. Κάποια σαββατοκύριακα τα καλοκαίρια, η ροπή προς την Ελλάδα γινόταν αβάσταχτη, και τα κολάζ ο τρόπος να οργανωθεί η άταχτη φαντασία. 

(Να μην λησμονούμε τις υλικές συνθήκες σαν υπόστρωμα της διασπορικής έκφρασης...)



'Εκθεση κολάζ στο Ελληνικό φεστιβάλ του Κολόμπους, Οχάιο, κάποτε περί το 1996 





Friday, September 30, 2016

her age τι;

σε βαθειά ηλικία

η εργασία της,
δεν θα την έλεγες χειρωνακτική,
βάζει χέρι στους αιώνες.
στίβει στοιχεία
αμείβει αρχεία
συλλέγει, επιλέγει
παραμερίζει κάποια κιτάπια
συνδυάζει, ακατάπαυστα επιμένει
(ε i g heart.

art είχε g.
hear τ g ι e.)
μέχρι εξάντλησης.

δεν είναι δα, όλοι γνωρίζουμε,
παίξε γέλασε οι αιώνες.
πετσοκόβουν το
χέρι
το κυρτώνουν.
συμπυκνώνουν ρυτίδες
στο μεταξύ της γραφής
το σκληραίνουν. they
age it tough.
(ταφ.)

κι όμως, λίγο πριν το τέλος,
φανερό γίνεται,
χορτάτη ευλυγισία
διαπερνάει το χέρι της όταν μας χαιρετάει,
κληρονομιάς κατευόδιο.
κι αν η ζωντάνια αυτή σας φαίνεται
παράξενη
δεν θα έπρεπε.
μία οικονομία χαίρεται.
στο πάρτι της γλώσσας

δικό της, κατάδικό της συνδυασμό
συνέλαβε, συλλάβισε,
νέα άρθρωση κατάφερε

μία ιστορία κίνησε. 
φανταστείτε,
στην κόψη της γλώσσας
σκάψτε της αρχαιολογίας
κι εσείς,

χέρι-t-age.



Monday, August 15, 2016

Συγγραφέα Στάση

ο συγγραφέας με κριτική ματιά δεν προσκυνά κάθε βιτρίνα βιβλιοπωλείου κολοσσού που προωθεί το βιβλίο του. χαίρεται πιθανότατα αλλά δεν το διαφημίζει όταν συμπεριλαβάνεται στις προτάσεις τους, και, προπαντώς, δεν συνδυάζει την διαφήμηση με χλιαρή ειρωνία, έτσι δεν ξεπλένεται ένας τρόπος συμμετοχής στην αγορά. αντίθετα, γνώστης της «βιβλιο-πιάτσας» όπως είναι, αφουγκράζεται ποιά αξιόλογα βιβλία και γιατί τα εν λόγω βιβλιοπωλεία αποκλείουν, στρώνεται στο κονάκι του και γράφει ένα περιποιημένο κείμενο για τα κακώς κείμενα του βιβλιοπωλικού star system. με άλλα λόγια, μεταξύ των δικών του συγγραφικών συμφερόντων και τον αποκλεισμό άλλων από εκδοτικά συμφέροντα διαλέγει χωρίς δισταγμό να καυτηριάσει το δεύτερο. βέβαια αν επιλέξει να μην μπει στον κόπο δικαίωμα του, αλλά τότε αναιρεί το δικαίωμα να αυτο-αποκαλείται κριτικός του συστήματος. είναι απλώς κάτι άλλο, και έχει την οξύνοια να διακρίνει το τι ακριβώς είναι αυτό.


Saturday, April 30, 2016

Wednesday, February 3, 2016

Για την Διγλωσσία (πάλι)


"Greek is the language of my beginning, and English the language of my end. Two lives, two languages"

(Stavros Stavros Mavrakis, in Let Me Explain You, Liontas, 2015: 158).

Immigrant Lives: Stretching the conditions for diglossia...



Monday, February 1, 2016

Διγλωσσία αλά ελληνοαμερικανικά (Ελληνικά και Αγγλικά, Greek and English)


My first attempt to translate poetry, my own, from Greek into English, only magnified, immensely, my appreciation for the work of the translator.

Διγλωσσία αλά ελληνοαμερικανικά


Να δημοσιεύσω είπα κι εγώ
δυο δίγλωσσα στιχάκια
πόρτες χτυπώ εκδόσεων Αρgό
κουφότητα πικρά σφηνάκια...

Πού ’ναι οι δίγλωσσοι θεσμοί,
η δίγλωσση κοινότης;
Πού των ντ και d οι καλπασμοί,
της ποικιλίας ο πότης;

Μονόκλ αγγλικής αγαπητοί
διπλή ’ναι μυωπία
ξένοι εξόριστοι Ε.Τ.
ελλείψει ήτα κοινωνία.

Όταν λοιπόν κληρονομιές
διθύραμβοι υμνούνε
ομόφωνες τσιριμονιές
κιτάπια γλώσσας πού ’ναι;

Στο LA μόδα έριξα τα παρδαλά στανζάκια
στης Ορλεάνης τα βαθιά το δίστιχον μπλοκάκι
στο Φρίσκο κι αν σπινάρισα οργανικά τιτλάκια
στημένο ραντεβού παντού το δύστυχον ποιητάκι.

Λέω λοιπόν ένα τουίστ του ράιντ
προς βόρεια του East astride
στης λεγομένης διασποράς
οικόπεδα
μην και προφτάσω
τις κόπιες να περάσω
στη λεγάμενη Andromeda
μιας κοπιάζουσας αγοράς. . .


Bilingualism ala Greek-American

To publish I dared to think
a bit of verse in bilingual ink
I knock on doors of Argot publications
deaf ears, ah, cheers in bitter potions...

Where’s the bilingual fora,
the bilingual community?
Where’s the galloping ρα and ra,
the ippotis of multiplicity?

Double myopia of a coquettα
the monocle of English, dear sirs, yeah it is!
those societies defeating eta
exiled foreigners E.T.s

So when dithyrambs
heritage extol
I only hear “clapping of thumbs”
loss of language taking its toll

In L.A. for fashion I tossed some spotty stanzas disco,
in New Orleans the notepad sings the blues,
and did I ever spin some organic titles in Frisco!
the poor little poet still in pale hues

So I hitch my fate a ride
destination northeast astride
to the so-called diaspora
estate “asétora”
just so I get a chance, any
aim to offer the copies for a penny
to, let’s say, the Andromeda
of an exhausted agora. . .

Notes
• "ippotis/ιππότης": a knight (usually on horse); metaphorically, someone who defends a cause. But also, potis (πότης): drunkard.
• “asétora”: άσε τώρα (why bother?); also think, "Astoria" (in Queens)
• I thank Annamarie Buonocore, Krystalli Glyniadakis, and Gerasimus Katsan for translation tips.

Original in Greek published in Διασπορικές Διαδρομές (Απόπειρα, 2012),
http://apopeirates.blogspot.com/2012/04/blog-post_20.html

English translation published in Voices of Hellenism (2014)


Monday, January 25, 2016

Διπλή Υλικότητα (Εάν)


κ όπως στο κοβάλτιο
ε όπως στο εμπλουτισμός
ι όπως στο ιώδιο
μ όπως στο μέταλλο
ή όπως στο ήπαρ
λ όπως στο λάβα
ι όπως στο ίανθος
ο όπως στο οξείδιο

Εύφλεκτο υλικό, φορτισμένο
Πόνος
Bαθύ αίσθημα
Άρρηκτος δεσμός
Καταρρέουν οι κανόνες πυροπροστασίας στον
κοινό λόγο
Αρχαιολογικά κόσκινα
πολίτες με φακό
και εθνογράφοι με σούπερ ακοή
αφουγκράζονται αφηγήσεις-ανασκαφές
– κάρβουνα μνήμης σε σχάρα βίου
«έτσι το φορούσε πάντα
δέστε, να έτσι,
υπογραφή ζωής»
– προσάναμμα βίου αβίωτου
«αυτό που τόσο λάτρεψε
αυτό την εμπόδισε,
μη ρωτήσετε γιατί»

Οι κληρονομιές μας
Οι ιστορίες τους
Η ακύρωση άλλων
–αν αμετουσίωτα σε να–
Συνέχεια βαπτισμένη σε αίμα

Νήματα μνήμης
Μνήματα επιθυμίας άβγαλτης
Οι αλχημείες της σχέσης τους
–εάν ναέ;
Παρανάλωμα κοινού λόγου

Όλων των ειδών ενδιαφερόμενοι
ερευνητές
και ανθρωπολόγοι
με βουρτσάκια ευαίσθητα ανασκαλεύουν
–αποκαΐδια
τα εάν που κειμήλια βασάνισαν
μη πληγώσουν, αυτά τα
αν τα καμμένα να
φροντίσουν, αυτόν τον καημό
τον ανεκπλήρωτο αναγραμματισμό


Γιώργος Αναγνώστου
Πρώτη δημοσίευση 24grammata
2012