Σώμα Μετανάστη ΙΙ

το κορμάκι σου

μελώνει επιθυμία
επιστροφής
                            με λιώνει.
στάση σωμάτων
απόσταση 
                            ασωμάτων.

«σπονδυλική στήλη και κόκαλα» (1)
γράφει ο ποιητής
σπονδυλική στήλη και κόκαλα

ύλη άυλη
κλαίει το τραγούδι
ύλη άυλη

[το πουλί, ουρανέ,
χλιαρά ισοπεδώνει
το φιλί. (2) μόνος προτιμώ 
αμίλητη λαχτάρα]

επιστροφή. επιστροφή
σκαρώνω κι εγώ στροφή.
επιστροφή. επιστροφή!

ξημερώνει. 
                           το ορυχείο

σε ανα/μονή, θα τρίξουν πάλι

                           σπονδυλική στήλη και κόκαλα
                           σπονδυλική στήλη και κόκαλα.

επιστροφή. επιστροφή
επιστροφή επιστροφή . . .

1.  «Μου αρέσει το σώμα σου. / Μου αρέσει αυτό που κάνει»
ε. ε. κάμμινγκς  (Μτφ.: Βασίλης Αμανατίδης)
https://www.o-klooun.com/anadimosiefseis/e-e-cummings-mou-aresei-to-soma-mou-otan-einai-me-to-soma-sou

2. Της ξενιτιάς (https://www.youtube.com/watch?v=irtFMWfck3w)


Ιούλιος 2018 – Μάιος 2019

Της Διγλωσσίας (ΙΙ)

Στο Bibliotheque 

http://www.bibliotheque.gr/article/72661

immigrant poetics

my hurt hearts

Immigrant Poetics_A Presentation

How does an immigrant make a home in a foreign tongue? How does an immigrant dispel their foreignness to feel comfortable in the language, a new linguistic homing? Immigrants' encounters with the host society show both a displacement, a distance from the mother tongue, while often simultaneously displaying a project of familiarization with the host language. These encounters entail entering, navigating, and claiming a new linguistic—and therefore cultural—terrain, presenting the wonders of the new and the perplexity of cultural complexity. Nuances, even basic yet historically contingent meanings in the host language, are elusive, creating ground fertile for irony, lightheartedness, and play. In this presentation I will share a corpus of poems in English and a set of bilingual, Greek/English poetic plays that speak to the unstable—and therefore disruptive and creative—encounter with a foreign tongue. Within them, the speaker, an immigrant persona, turns linguistic distance into proximity to rewrite routines of the host society into playful surprises. The poems aspire to linguistic dexterity as they underline the anxiety of the persona's linguistic alterity, coupled with accents, misspellings, malapropisms, and all. Languages intertwine in the bilingual plays to locate instances of intimate resonance in linguistic sites where none appear at first sight.

See, http://mahindrahumanities.fas.harvard.edu/content/immigrant-poetics

λήξη σεμέστερ·

λέξη,

έλα πάρε με!

Της Διγλωσσίας

Φιλοξενείται στο Βibliotheque 

http://www.bibliotheque.gr/article/61425

Immigrant Poetics (Fake News in the Age of Celebrity)

Renown.
Re-noun, re-known.
Re. no one.